Kliknijcie na wybrane zdjęcie, aby zobaczyć je w większej rozdzielczości. Pod powiększonym zdjęciem zobaczycie opis wydarzenia oraz informacje o autorze.

[Show as slideshow]

Zapraszam do wysyłania Waszych propozycji zdjęć oraz komentowania :)

Odpowiedziałem, że wszystko powinno zacząć się od określenia celu istnienia serwisu. (Będę mówił o zakładaniu/prowadzeniu strony; pamiętajcie jednak, że dziennikarze rozpoczynający pracę w już istniejącej redakcji, również powinni odpowiedzieć sobie na pytanie „po co?”.)

Cel istnienia strony determinuje szereg podejmowanych działań – na tej podstawie określamy grupę docelową, linię programową, strategie promocji, cykl życia publikacji i wiele innych elementów. Dróg do realizacji celu jest wiele, jednak brak świadomości celu sprawia, że poruszamy się po omacku.

Cały problem polega na tym, że niewielu początkujących redaktorów naczelnych zdaje sobie sprawę z potrzeby zdefiniowania celów (bo tych zazwyczaj jest więcej niż jeden). One zawsze istnieją, czasem jednak jedynie w podświadomości. Nie zawsze są górnolotne czy odnoszące się do kwestii natury ekonomicznej. A nawet jeżeli są próżne, to gdybyśmy przyznali się do nich, byłoby nam łatwiej je osiągnąć…

O celach na moim przykładzie

Ja miałem trochę szczęścia. Uświadomiłem sobie to dopiero niedawno, gdy zastanowiłem się, jakie cele przyświecały mi podczas zakładania strony. Z jednej strony interesowałem się komputerami, z drugiej zaś – wreszcie chciałem mieć coś swojego. Ciężko jednak nazwać to celem, jednak – jak się zaraz przekonacie – ma znaczenie. Powiem szczerze: kilku dobrych kolegów pisywało do innych, konkurencyjnych serwisów, czym bardzo mi imponowali. Idąc w ich ślady (lecz nieco inną drogą: poprzez założenie własnej strony) mogłem nie tylko powiedzieć, że ja też publikuję w internecie, ale także miałem motywację do tego, by rozwijać swoje zainteresowania. Miałem wówczas 16 lat*.

Nie chciałem ani zarabiać, ani zbawiać świata… Chciałem przynależeć i móc się tą przynależnością pochwalić. Jednak – o zgrozo – spodobało mi się to! I z czasem te cele ustępowały innym, bardziej ambitnym. Chciałem, by założony przeze mnie serwis dostarczał rzetelnych informacji i stanowił punkt odniesienia dla innych pasjonatów komputerów (takie z resztą hasło reklamowe – punkt odniesienia (ang. reference point – bo przecież musiało brzmieć tak… amerykańsko) towarzyszyło PC Centre na pewnym etapie rozwoju).

Po drodze napotkałem wiele poważnych problemów, które nie pozostały bez wpływu na cele istnienia PC Centre. Sytuacja na rynku sprawiła, że w pewnym momencie wśród powodów, dla których prowadziłem tę stronę, musiały pojawić się czynniki ekonomiczne. Jednak do momentu przekazania sterów moim następcom najważniejszym celem była rzetelność dziennikarska. PC Centre było dla mnie szkołą dziennikarstwa, zarządzania zespołem i prowadzenia interesów w taki sposób, by suwerenność witryny nie była naruszona.

Obecnie hasłem, które promuje założony przeze mnie serwis, jest słowo „obiektywnie”. To się udało – nasze testy nie są idealne (wciąż jest wiele elementów, nad którymi musimy popracować), ale zdobywamy bardzo przychylne opinie. Nie zawsze są one widoczne w komentarzach (nawet moje badania dowodzą, że internauci rzadko wyrażają w ten sposób przychylne opinie), ale w czasie różnego rodzaju spotkań czy rozmów za pośrednictwem komunikatorów internetowych ja i moi współpracownicy słyszeliśmy, że „robimy dobrą robotę”.

Cele działalności mediów internetowych
pomagają w odniesieniu sukcesu

Jakie wnioski wypływają z tego, co napisałem? Cele ewoluują, czasami od bardzo błahych ku ambitnym, zasadnym z biznesowego czy moralnego punktu widzenia. Brak pełnej ich świadomości nie wyklucza sukcesu, jednak wówczas większą rolę odgrywa przypadek. PC Centre nie odniosło spektakularnego sukcesu, jednak IMHO, biorąc pod uwagę punkt startowy i sytuacje losowe, udało nam się całkiem wiele.

Jeśli już na starcie zdefiniujecie konkretne cele, realizacja przyjdzie Wam łatwiej. Sama świadomość sensu działalności nie gwarantuje to sukcesu, jednak w razie nieosiągnięcia oczekiwanych efektów łatwiej Wam będzie wyciągnąć wnioski na przyszłość. Trudno bowiem mówić o błędach, skoro nie wiadomo, dokąd zmierzamy…

Celów zazwyczaj jest wiele. Warto jednak spośród nich wybrać jeden wiodący. Uważam, że cenne jest także zdefiniowanie dodatkowych założeń, które winny być zrealizowane w określonej perspektywie czasu.

Co może być Twoim celem?

Stałymi celami zasadniczymi i pobocznymi mogą być:

• osiągnięcie zysku,
• zbudowanie społeczności internautów zainteresowanych konkretnym tematem i wzajemna wymiana wiedzy,
• zbudowanie tzw. publicity wokół jakiejś konkretnej sprawy (np. problemów określonej mniejszości),
• utworzenie i rozwijanie nowej niszy (np. serwis informacyjny producenta nieznanych dotąd urządzeń),
• dostarczenie rzetelnych i pogłębionych bieżących informacji (warto ściśle zawęzić obszar),
• uzyskanie statusu eksperta w zakresie oceny określonych produktów,
• pomoc w rozwiązywaniu określonych problemów,
• zbudowanie i rozwijanie bazy jakichś danych (np. silną stroną Filmwebu jest przeogromna biblioteka informacji o filmach, wraz z ocenami i komentarzami internautów),
• itd.

Celami terminowymi mogą być (określone w konkretnym przedziale czasu):

• przychód/zysk,
• ilość pozyskanych reklamodawców,
• ilość sprzedanych abonamentów na dostęp do treści,
• oglądalność,
• ilość zaangażowanych członków społeczność zgromadzonej wokół serwisu,
• ilość odnośników prowadzących do strony,
• itp.

Fundament wszystkiego

Cele determinują niemal wszystko. Przede wszystkim wpływają na określenie grupy docelowej, do której kierujecie przekaz. A dalej? To już domino…

Jeśli wśród celów, dla których powołujecie do życia nowe medium internetowe, są czynniki ekonomiczne, przeczytajcie koniecznie wpis na temat modeli biznesowych oraz cykl wpisów dotyczących reklamy internetowej. Cele istnienia mediów internetowych przejawiają się także w ujęciu tematu, zatem warto zastanowić, jak dalece powinniście się zagłębiać przedstawiając daną sprawą (nie zwalnia to dziennikarza z obowiązku z poznania tematu najwnikliwiej, jak to możliwe).

Wiecie co? W zasadzie mógłbym Wam polecić lekturę całego bloga, i wielu innych. Tak fundamentalne znaczenie ma cel.

Na koniec raz jeszcze zaznaczam: nie zrażajcie się, gdy nie uda się Wam osiągnąć założonych celów. Ich istnienie sprawia, że świadomie możecie ocenić swoją pracę oraz wpływ czynników, na które nie mieliście wpływu. I wyciągnąć wnioski.

Powodzenia! Komentarze mile widziane :)

* Początki mojej „twórczości” odnoszą się do strony geo.website.pl – kiedyś o tym napiszę, bo to ciekawa historia.

Kliknijcie na wybrane zdjęcie, aby zobaczyć je w większej rozdzielczości. Pod powiększonym zdjęciem zobaczycie opis wydarzenia oraz informacje o autorze. Zauważcie, że wiele fotografii jest autorstwa pracowników agencji prasowych – Reutersa, The Associated Press (AP) czy chińskiej Xinhua (czyt. śin-hła). Pozwoliłem sobie zaprezentować także kilka ciekawych zdjęć wykonanych przez fotografa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (trzeba przyznać, że Grzegorz Rogiński całkiem nieźle dba o dobry wizerunek premiera :)).

[Show as slideshow]

Które zdjęcie tym razem podobało się Wam najbardziej?

PS Zachęcam Was do wysyłania Waszych propozycji zdjęć tygodnia. Z góry dziękuję!

Pierwsze wpisy w ramach tego cyklu mogą pozostawiać nieco do życzenia. Po pierwsze muszę opracować dobry sposób sekcji zdjęć (już teraz także Was zapraszam do zgłaszania własnych propozycji). Po drugie – chcę, by ten cykl nie budził niczyich zastrzeżeń na gruncie prawnym, a w tym kontekście np. przepisy amerykańskie są mniej restrykcyjne (mam na myśli zasady dotyczące tzw. dozwolonego użytku; ale spokojnie – w niedalekiej przyszłości będę starał się o zgodę na publikację u polskich wydawców). Wreszcie po trzecie muszę więcej energii włożyć w lekturę źródeł, którymi do tej pory się nie interesowałem, by zaprezentować Wam zdjęcia możliwie najbardziej różnorodne.

Po tym przydługim wstępie przyszedł czas na zaprezentowanie fotografii, które uznałem za najlepsze z tych, jakie ilustrowały wydarzenia minionego tygodnia.

Kliknijcie na wybrane zdjęcie, aby zobaczyć je w większej rozdzielczości. Pod powiększonym zdjęciem zobaczycie opis wydarzenia oraz informacje o autorze.

[Show as slideshow]

Zapraszam Was do zgłaszania propozycji zdjęć do przyszłotygodniowego zestawienia. Napiszcie też, która z dziś zaprezentowanych fotografii podobała się Wam najbardziej ;)

Mówi się, że stosowany język dostosowujemy do kompetencji komunikacyjnych odbiory. Jest w tym wiele prawdy. A co dla nas, dziennikarzy, ważniejsze – ta zasada obowiązuje także w mediach.

Słuchaczom moich szkoleń proponuję, by przygotowując tekst stworzyli sobie coś w rodzaju wyimaginowanego przyjaciela, któremu koniecznie należy nadać imię i przypisać mu cechy statystycznego odbiorcy. (Wiem, że to dość trudne, bo bywa tak, że z analizy profilu czytelnika wynika, że niektóre cechy odwiedzających nas internautów są z sobą sprzeczne. Pamiętajcie jednak, że tworzycie modelowego czytelnika, zatem możecie zastosować pewne uproszczenie.)

Pisząc tekst (a nawet zastanawiając się nad podjęciem tematu – ale to nie jest przedmiotem niniejszego wpisu) zaadresujcie go do tego konkretnego Mietka, Zosi, Staszka czy Kasi. Dzięki temu Wasze teksty lepiej spełnią oczekiwania konkretnych odbiorców.

Przyjmijmy, że piszemy tekst o targach samochodowych w Genewie. Zwróćcie uwagę, że oczekiwania czytelników portalu motoryzacyjnego będą inne niż internautów odwiedzających:

• portal ogólnotematyczny (dziennikarz powinien zasygnalizować najważniejsze kwestie, chcąc zainteresować szerokie grono odbiorców);
• portal kobiecy (tekst może traktować np. o małolitrażowych samochodach, adresowanych przede wszystkim do kobiet);
• serwis sportowy (mowa będzie o samochodach, które przygotowano z myślą o wyścigach i/lub o rajdowcach, którzy swoją obecnością uświetnili targi);
• stronę na temat nowych gadżetów (redaktor może napisać o nowinkach technologicznych zastosowanych w samochodach);
• itd.

Zatem w zależności od tego, do kogo kierujecie swój przekaz, albo możecie zająć się tematem bardzo szczegółowo, albo ogólnie (sygnalizując jedynie najważniejsze kwestie), albo zawęzić go jednego ściśle określonego aspektu.

Czy zatem dziennikarz, który nie pracuje w serwisie motoryzacyjnym, nie musi wiedzieć wszystkiego o podanych w przykładzie targach motoryzacyjnych? Dziennikarz powinien wiedzieć możliwie najwięcej – jak inaczej dokona świadomej selekcji informacji, a tym samym przedstawi to, co naprawdę jest najważniejsze/najbardziej interesujące? (Pomijając fakt, że zdaniem niektórych wszystko wie Bóg, a dziennikarz motoryzacyjny co najwyżej dużo… :))

Dziennikarz powinien zgłębić temat możliwie najbardziej i z zebranych informacji wybrać te, które dla jego czytelników są najistotniejsze. Pamiętajcie przy tym o zasadzie odwróconej piramidy. I nie bójcie się skracać Waszych tekstów! Przypominam, co mówią badania: internauci z tekstu krótszego są w stanie wyciągnąć więcej informacji niż z tekstu zawierającego więcej danych, ale proporcjonalnie dłuższego.

Powodzenia! :)

PS Jeśli macie propozycje tematów, które powinienem poruszyć na blogu, piszcie śmiało :)

Wiecie, czym są style CSS? To zbiór reguł przypisanych do poszczególnych elementów na stronie internetowej (nagłówka, tabeli, menu itp.), określających ich wygląd. W Wordzie mają one swój odpowiednik:

Jednak ponieważ w Wordzie nie mamy możliwości edycji kodu, tamtejsze style w dużej mierze determinują także rodzaj elementu z jakim mamy do czynienia. Oto przykładowe odpowiedniki:

Zaznaczając śródtytuł i nadając mu styl Nagłówek 2 zmienicie rodzaj elementu (tekstu) – z tekstu akapitowego (<p>) na nagłówek drugiego stopnia (<h2>). Dla Was może nie mieć to wielkiego znaczenia – jednak po skopiowaniu tekstu i wklejeniu go w edytorze wizualnym struktura elementów powinna zostać zachowana.

W miarę możliwości unikajcie nadmiernego formatowania tekstu w Wordzie. Jeśli redagowany przez Was serwis jest dobrze przygotowany od strony „programistycznej” (mam na myśli przede wszystkim wspomniany wcześniej arkusz CSS), tekst powinien sformatować się automatycznie, na podstawie rodzaju elementu. Dzięki temu każdy artykuł będzie wyglądał bardzo podobnie, a Wasz serwis zyska jednolity, profesjonalny wygląd.

W wielu CMS-ach wykorzystuje się edytor TinyMCE – oferuje on dość bogatą funkcjonalność, a przy tym dystrybuowany jest na bazie bardzo liberalnej licencji, stąd chętnie korzystają z niego autorzy systemów zarządzania treścią. O ile przewiduje to konfiguracja, na pasku narzędzi powinniście znaleźć przycisk Wklej z Worda. TinyMCE zawiera dodatkowy mechanizm czyszczący wklejony tekst ze zbędnego formatowania:

I jeszcze jedna uwaga na koniec. Jeśli nie stanowi to problemu, formatowanie tekstu zostawcie na koniec – tą kwestią możecie się na przykład zająć w trakcie poprawiania błędów. Jednak zanim przystąpicie do formatowania, proponuję Wam skorzystanie z przycisku Wyczyść formatowanie:

Jestem pewien, że te proste kroki przyspieszą Wam pracę i jednocześnie przyniosą wiele korzyści serwisom internetowym, dla których pracujecie :)

Powodzenia!

Zrobiłem, co mogłem, by w niniejszym wpisie zebrać listę 10 moim zdaniem najlepszych skórek, które zostały przetłumaczone na język polski bądź są stworzone przez Polaków. Są to theme’y zupełnie darmowe. Mam nadzieję, że dzięki temu Wasz WordPress nabierze nowych barw!

Kilka uwag na temat zestawienia theme’ów dla systemu WordPress…

Starałem się wybierać theme’y możliwie uniwersalne, które były po polsku i które moglibyście przetestować przed pobraniem. Przygotowując zrzuty ekranu na potrzeby powyższego zestawienia starałem się wiernie oddać proporcje – dzięki łatwo możecie ocenić, która ze skórek jest najszersza.

Spostrzegawczy Czytelnicy na pewno zauważyli, że skórki, które zaliczyłem do 10 najlepszych, pochodzą z dwóch źródeł. Ze znanych mi stron internetowych z polskimi i darmowymi layotami dla WordPressa tylko na tych dwóch znalazłem skórki warte uwagi, które spełniałyby postawione warunki. Możecie jeszcze odwiedzić: webdesign.zgora.pl oraz szabloniki.info, gdzie także znajdziecie kilka ciekawych propozycji skórek z polskim interfejsem.

Zastanawiam się nad przygotowaniem podobnego rankingu dla theme’ów z interfejsem po angielsku (a więc wymagających przetłumaczenia na język polski). W wypadku walka byłaby bardzo zażarta :)

Przed zainstalowaniem darmowej skórki polecam lekturę wpisu autorstwa Tomasza Topy – przestrzega on przed potencjalnymi zagrożeniami związanymi z instalacją krążących po sieci theme’ów.

PS, czyli reklama: Gdyby ktoś z Was chciał zamówić unikalną szatę graficzną, np. na potrzeby bloga korporacyjnego, polecam usługi mojej agencji interaktywnej :)

Media, które redagowane są przez entuzjastów dziennikarstwa internetowego oraz studentów stawiających pierwsze kroki na ścieżkach kariery, w czasie wakacji często „bombardują” swoich czytelników tekstami. Przyczyna jest prosta: więcej wolnego czasu. Po okresie sesji, kiedy pisanie trzeba odłożyć „na później”, wakacje wydają się idealnym czasem, by zaspokoić potrzebę dzielenia się informacjami i przemyśleniami.

Jednak wiążą się z tym pewne zagrożenia. Po pierwsze wakacje w przypadku wielu dziedzin są czasem pewnego rodzaju wegetacji – ilość ważnych wydarzeń spada drastycznie, stąd często media – także internetowe – eksploatują je do granic możliwości. Nie zawsze podoba się to czytelnikom.

Wakacje są także czasem, kiedy zaangażowanie reklamodawców jest odwrotnie proporcjonalne do ilości tekstów, za które trzeba przecież zapłacić. Mam przeczucie graniczące z pewnością, jak mawiała Zyta Gilowska, że jest to czas, gdy wiele serwisów notuje wyraźny spadek zysków. Zwłaszcza gdy skorelujemy to z ruchem w internecie…

Tegoroczne lato jest łaskawe dla wydawców mediów internetowych – bo jest zimne i deszczowe, a taka aura zachęca do spędzenia czasu przed ekranem komputera. Jeśli jednak pogoda była ładna, oglądalność PC Centre w lipcu i sierpniu spadała o około 10 proc. Komputer przegrywa z ładną pogodą – może nie dużą przewagą punktów, ale zawsze to zwycięstwo.

Dlatego, zamiast podejmować bzdurne i mało ważne tematy związane z bieżącymi wydarzeniami, lepiej skupić się na tekstach aktualnych przez długi czas, np. na poradnikach. Wakacje to także idealny czas na porządki na stronie i przygotowanie jej na jesienne żniwa. (Zauważcie analogię – przez wakacje wszystkie stacje telewizje dopracowują ramówkę, emitując w tym czasie wiele powtórek. Ale dzięki temu we wrześniu mogą wystartować z nową energią!)

Życzę Wam, by wakacje okazały się czasem przemyślanej pracy, której owoce będziecie zbierać jeszcze przez długi czas :)

Zacznę od zdania, które dla wielu może być zaskakujące, a może i rozczarowujące. Znajomość poprawnej polszczyzny nie jest warunkiem koniecznym, by być dobrym dziennikarzem, a piątki z polskiego nie potwierdzają żadnych umiejętności związanych z pracą w charakterze redaktora. Dziennikarstwo nie ma bowiem (niemal) nic wspólnego z pisaniem rozprawek…

Nie zmienia to jednak faktu, że by szlifować warsztat, trzeba pisać, pisać i jeszcze raz pisać, ale także szukać informacji i je weryfikować. Proponuję zacząć od redagowania tekstów o bieżących wydarzeniach (wzmianek i notatek – potocznie newsów), bo one świetnie pozwalają poznać prawidła dziennikarskiego rzemiosła. Na moim blogu zamieściłem cały szereg porad przydatnych dla redaktorów aktualności – kryją się pod tagiem Redagowanie tekstów.

Niebywale ważne jest także czytanie, najlepiej tekstów autorstwa zawodowych dziennikarzy. Nie broń się przed czerpaniem wzorców – Twój własny styl może (a wręcz powinien być) wypadkową sposobu pisania dobrych dziennikarzy.

Gdy uznasz, że dysponujesz dostatecznymi umiejętnościami, czas na rozpoczęcie publikowania w internecie. Na tym polu masz kilka możliwości. Najlepszym wyjściem, patrząc przez pryzmat rozwoju umiejętności, jest zamieszczenie tekstu w serwisie dziennikarstwa obywatelskiego bądź nawiązanie współpracy z redakcją jakiejś strony. Warto wybrać taki serwis, który w swojej strukturze posiada osobę odpowiedzialną za korektę i/lub taki, który deklaruje pomoc w poszerzaniu umiejętności.

Alternatywą jest założenie własnej strony informacyjnej bądź bloga, ale wówczas jedyną informacją zwrotną, jaką uzyskasz, będą komentarze czytelników, zazwyczaj nieodnoszące się do warsztatu dziennikarskiego.

Bez względu na dokonany wybór, nie poddawaj się, gdy usłyszysz gorzkie słowa na temat swojej pracy. Dobry dziennikarz powinien potrafić pracować w warunkach podwyższonego stresu, a poza tym w informacjach zwrotnych często jest wiele prawdy – tylko by ją dostrzec, potrzeba nieco doświadczenia.

Gdy zaczniesz pisać, nie przestawaj czytać. Polecam lekturę nie tylko tego, co jest związane z przedmiotem Twoich zainteresowań i jest dostępne w internecie, ale przede wszystkim prasy opiniotwórczej: dzienników i tygodników. (Mała dygresja: „Fakt” i „Super Express” nie należą do tej grupy:)) Ważna jest regularność. Dzięki temu będziesz miał stały kontakt z tekstami informacyjnymi i publicystycznymi, których autorami są zazwyczaj osoby „żyjące z tego” i – przynajmniej w teorii – znające się na tej pracy.

I najważniejsze: regularnie zaglądaj na mojego bloga, a w razie pytań, pisz na maila podanego w zakładce Kontakt :)